De wedstrijdDe eerste wereldbekerwedstrijd van het seizoen voorstellen hoeft natuurlijk niet. De Primavera is zowat de langste in afstand maar kon in het recente verleden zelden voor duidelijke afscheiding zorgen. Ondanks Cipressa, Poggio en andere bulten ging het vaak in gestrekte galop naar de Via Roma. Kortom een sprintersklassieker geworden ... maar wel goed voor de eerste wereldbekerleider in het prille seizoen. |
De absolute ranking (tem 2011)
(opgemaakt door het totaal van de scores overheen alle edities) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Mede dankzij enkele parcourswijzigingen kwam deze Primavera deze keer niet
tot een ontknoping in een massasprint. Bettini en Lövkvist openden
de finale met een uitval op de Cipressa, ze kregen nadien nog steun van
Rebellin, Axelsson en Savoldelli. Aan de Poggio was alles te herdoen en
het duurde even totdat Bertolini zijn demarrage plaatste. Boven
had een 15tal een minieme voorsprong op het peloton maar een
samensmelting kwam er niet meer. Voorin plaatste Fabian Cancellara één
krachtige versnelling en dat bleek meteen afdoende om solo naar de
finish te vlammen. |
|
|
In een voor Gerolsteiner vervloekte Milaan-Sanremo was het weer wachten
tot de sprint op de Via Roma. Voordien waren o.a. Pellizotti en Popovych
op de Cipressa ten aanval getrokken. Die hielden stand tot aan de Poggio,
waar het de beurt was aan Ricco om een uitval te plaatsen. Gilbert beet
zich vast in zijn wiel, boven hadden de twee 10 sec op de groep maar dat
bleek onvoldoende. Milram zette de trein op gang maar het was dekselse
Oscarito die het subliem afmaakte. |
|
|
Op de Poggio had zich een kopgroep gevormd met o.a. Ballan, Schleck,
Astarloa en Sanchez; maar bij het binnenrijden van Sanremo volgde een
algemene hergroepering. Iedereen maakte zich op voor een massasprint,
tot op 200 meter van de streep Filippo Pozzato, één van de eerdere
vluchters, opnieuw aanviel. Hij hield vol tot aan de streep en won met
een minieme voorsprong op Alessandro Petacchi, die de sprint van het
peloton won. |
|
|
Het wereldkampioenschap van de massasprint, zo mag deze editie van de
Primavera de geschiedenis in. Kroniek van een aangekondigde overwinning:
Alessandro Petacchi met dank aan zijn ploegmaats. Met uitzondering van een
zieke McEwen, had de hele spurterswereld het nakijken. Wederom bleek
niemand sterk genoeg om het verschil te maken op de Poggio, ook Bettini,
Pellizotti, Kirchen en Merckx niet. |
|
|
Toch maar opnieuw een massasprint. Onderweg werd het gebeuren vooral
geanimeerd door good old Ludo Dierckxsens maar verder viel er weinig te
beleven op enkele schuchtere prikken van Bettini, Dekker en Celestino na. In de finale was de Fassatrein indrukwekkend maar net als in Parijs-Tours kon Petacchi het niet afmaken. Het werd echter Oscar Freire die een te vroeg jubelende Zabel van zijn vijfde Primavera hield. |
|
|
Sprintersklassieker ? Zal wel dacht Bettini maar samen met zijn maatje Paolini wist hij de verzamelde sprintersgilde toch een neus
te zetten. Even leek het een dubbel confrontatie QuickStep-Saeco te worden maar Di Luca, die de forcing voerde op de Poggio,
moest in de afzink laten betijen. Zodoende had zijn maatje Celestino nog maar weinig verhaal tegen het blauwe duo. Patrick
Lefevre lukt nu want in de Mapei-tijd nooit kon : de Primavera winnen. |
|
|
Mario Cipollini wint zijn eerste klassieker en het is meteen ook zijn uitverkorene. Ging hij in vorige edities steevast voor
de bijl op de Poggio dan was er deze keer geen houden aan. Uitstekend gepiloteerd in de laatste rechte lijn treedt Mario
definitief toe tot de Goden van het Italiaanse wielrennen. Het zou de voorbode zijn van een schitterend seizoen voor de leeuwenkoning. |
|
|
De vierde zege voor Erik Zabel in de Primavera. Voor één keer dat hij de Poggio overleefde kon Mario toch
niet tippen aan de heerschappij van Ete. Al moeten we toegeven dat een betere organisatie van de rode Saeco-garde
misschien wel tot de eerste WB-winst van superMario had geleid. |
|
|
Geen afscheiding op de Poggio, een ultieme uitval van Bettini in de afzink maar finaal toch nummer drie
voor Erik Zabel op de Via Roma in Sanremo. Met dank aan superlocomotief Fagnini. |
|
Laatst gewijzigd op 21/03/2010 - Opmerkingen en suggesties kan je mailen naar gigabike@advalvas.be
Gigabike, jaargang 11 - Copyright: Peter Samoy & Mark Vanderwegen